Angst overwinnen, kan dat eigenlijk wel écht?
Ja, dat kan. Ik weet het zeker, want ik heb het zelf ervaren. Niet alleen voor mezelf, maar ook samen met mijn jongste zoon. Inmiddels is het alweer bijna acht jaar geleden, maar wat we leerden, is blijvend: angst hoeft je leven niet te bepalen.
Opgroeien met angst voor honden
In mijn ouderlijk huis hadden we niets met dieren. Ze waren vies, onvoorspelbaar en vooral: gevaarlijk. Honden al helemaal. Mijn vader waarschuwde ons vaak: “Blijf uit de buurt, ze bijten.”
Zonder dat ik het doorhad, groeide ik op met een diepe angst voor honden. Zodra ik er een zag, maakte ik een omweg. En als ik ergens op bezoek was waar een hond rondliep, hield ik hem strak in de gaten. Ik deed alsof ik rustig was, maar vanbinnen verstijfde ik.
Angst doorgeven zonder woorden
Toen ik moeder werd, herhaalde ik die woorden niet letterlijk. Maar mijn lichaam sprak boekdelen. Als een hond in de buurt kwam, trok ik mijn kinderen direct naar me toe.
Onbewust gaf ik mijn angst door. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat ik niet anders kende.
Het kantelpunt: rennen voor een hond
Tot die ene dag. Ik liep samen met mijn jongste zoon van zes richting huis, toen hij ineens gillend voor me uit rende. Naast me stond een grote bruine hond, die nieuwsgierig achter hem aanliep. Mijn zoon vluchtte in paniek naar de voordeur, waar zijn vader hem snel naar binnen trok.
En ik? Ik stond verstijfd. Niet in staat om te reageren, laat staan te beschermen.
Een belangrijke vraag: van wie is deze angst?
Op dat moment keek ik als het ware van buitenaf naar mezelf. En stelde ik mezelf een belangrijke vraag: Waarom ben ik eigenlijk zó bang voor honden? Had ik ooit een traumatische ervaring gehad? Nee. Helemaal niets. En toen besefte ik: deze angst is niet van mij. Ik had hem overgenomen, meegekregen. Hij was aangeleerd.
De onverwachte ommekeer
Onze oudste zoon had al jaren een grote wens: een hond. Maar telkens hield ik het af, uit angst. Tot ik een keer ergens liep en ik ineens dacht ik: Ik wil een hond. Dat overviel me. Maar het voelde ook verrassend oprecht, als een innerlijke waarheid. Mijn man reageerde meteen enthousiast. En dus begonnen we aan onze zoektocht.
Finn: de hond die ons hielp angst te overwinnen
En daar was hij: Finn, onze vrolijke Golden Retriever. Sinds juli 2017 maakt hij deel uit van ons gezin. Samen met mijn jongste zoon heb ik dankzij hem mijn angst overwonnen.
Ik kan me nu haast niet meer voorstellen dat ik ooit bang was voor honden. Maar toen was die angst écht.
Angst overwinnen begint met durven voelen
De grootste les die ik leerde? Angst overwinnen begint met de moed om deze aan te kijken. Door de angst te onderzoeken, te voelen, toe te laten en niet langer weg te drukken, ontstond er ruimte voor iets nieuws: vertrouwen. En liefde.
Want dat is wat Finn ons bracht, elke dag opnieuw. Blij, trouw en altijd kwispelend als we thuiskomen. Op de foto zie je mij met hem. Hij had alleen even geen zin in een selfie 😉
En jij? Ben jij klaar om je angst te overwinnen?
Waar ben jij bang voor?
En durf jij, net als ik toen, jouw angst aan te kijken? Of kijk je liever, net als Finn op de foto, nog even de andere kant op?
🧡 Angst overwinnen is niet makkelijk, maar het is mogelijk. Echt.
Laat het me weten als jij die stap wil zetten. Ik loop graag een stukje met je mee.
