Een jaar dat ik nooit had meegemaakt in loondienst
Als ik terugkijk op dit jaar, voel ik vooral één ding: groei. Een soort innerlijke rek die ik nooit had kunnen ervaren als ik nog in loondienst was gebleven. Ondernemen vroeg iets totaal anders van mij en precies daardoor mocht ik lagen van mezelf ontdekken die jarenlang onder de oppervlakte verscholen lagen.
Een onverwachte dip bij de start
Het begin van het jaar was rauw. Ik had zelf gekozen om mijn baan op te zeggen, vol overtuiging dat het tijd was om mijn eigen pad te lopen. Maar toen januari aanbrak en het huis ineens stil was… voelde die keuze heel anders.
Mijn man ging naar zijn werk, mijn zoons naar school en ik zat daar, alleen achter mijn laptop, zonder collega’s, zonder structuur. Werk was jarenlang een vanzelfsprekend onderdeel geweest van mijn routine. Van mijn identiteit zelfs. En nu was dat in één klap weg. De winterkou maakte het gevoel van eenzaamheid alleen maar intenser. Maar beetje bij beetje vond ik mijn ritme en begon ik te proeven van de vrijheid (zonder baas) die ik zo lang had verlangd.
De worsteling met zichtbaar worden
Zodra ik mijn basis had gevonden, kwam een nieuwe uitdaging omhoog: zichtbaarheid. Als coach en ondernemer hoort dat erbij, maar dat betekent niet dat het vanzelf gaat.
Maandenlang werkte ik aan mijn website. In die periode kwam ik mezelf keihard tegen. Faalangst. Twijfels. Onderliggende onzekerheden waarvan ik dacht dat ik ze allang had aangekeken. Ik besefte dat ik innerlijk werk te doen had voordat ik echt stappen kon zetten. Want ik wilde mijn bedrijf niet bouwen vanuit wilskracht of overleving, dat stuk kende ik maar al te goed. Ik wilde bouwen vanuit liefde, zachtheid en verbinding.
Heling en het loslaten van faalangst
Ik zocht hulp. Twee sessies waren genoeg om te voelen dat er iets in mij verschoof. De faalangst was niet weg, maar wel getransformeerd. Minder scherp, minder bepalend. Nu voel ik de angst, erken ik het, en kies ik er bewust voor om tóch te bewegen. Om toch dat nieuwe te doen. Dat voelt krachtig.
Oefenen, oefenen, oefenen
In de tussentijd begon ik met iets wat ik mega spannend vond: video’s opnemen van mezelf. Ik praatte tegen mijn smartphone, soms stuntelend, soms hakkelend, maar ik deed het. Stap voor stap raakte ik meer gewend aan de camera en aan mijn eigen stem.
Mijn website live: het eerste echte moment van zichtbaarheid
Net voor de zomervakantie was het dan zover: mijn website ging live. Ik voelde trots. Zó veel trots. Het was mijn eerste echte plek van zichtbaarheid. Mijn naam, mijn verhaal, mijn diensten in het licht. En vanaf dat moment was er geen weg meer terug.
Een innerlijke shift in de zomer
Tijdens de zomervakantie gebeurde er iets in mij. Alsof er nieuwe energie door mijn lijf begon te stromen. Na de vakantie voelde ik me helderder, steviger. Ik werd actiever op social media en plaatste mijn allereerste reel.
Ik weet nog dat ik hem aan mijn man liet zien. Hij zei dat ik iets vlotter kon praten. Vroeger had dit me geraakt, maar nu was mijn reactie: “Dat komt nog wel. Laat me eerst genieten, want ik héb het gedaan.” En dat was precies wat ik deed: genieten van het moment. Van de sprong.
Onvolmaakt durven zijn
Mijn reels zijn niet perfect. En dat hoeft ook niet. Ik deel vanuit wie ik ben, op dat moment. Met vallen en opstaan en met vertrouwen dat ik er vanzelf beter in word. En dat gebeurt ook: elke nieuwe reel voelt lichter, vrijer en meer eigen.
Verbinden met gelijkgestemde vrouwen
In de laatste maanden van het jaar ontmoette ik prachtige vrouwen. Ondernemers, coaches, creatievelingen, visionairs allemaal bezig met hun missie. Het raakte me hoe snel er verbinding ontstond. Ik voel dat er mooie samenwerkingen aankomen en dat vervult me met inspiratie.
2025: een jaar vol moed, groei en dankbaarheid
Dit jaar markeert mijn eerste echte stap op mijn eigen pad. Los van oude zekerheden beweeg ik richting mijn missie. Dat is het bijstaan en supporten van vrouwen die opgroeien in twee culturen om los te komen van oude patronen. En het mooiste van alles? De groei die ik van binnen heb doorgemaakt. Mijn zichtbaarheid, als mijzelf én als coach, heeft iets in mij geopend wat ik jarenlang had weggestopt.
Ik voel dankbaarheid en trots. En vooral: vertrouwen in wat er in 2026 en verder komt.
