Ik heb heel lang niet geweten dat ik mij eenzaam voelde.
Omdat ik al vroeg leerde om niet te voelen. Om door te gaan. Hard te werken, bezig te blijven en er vooral goed uit te zien voor de buitenwereld. Dus dat deed ik ook.
Ik ging door met mijn leven. Vulde mijn dagen met presteren en aanpassen en werd goed in sterk zijn. Maar pas jaren later ontdekte ik hoeveel eenzaamheid ik eigenlijk met mij meedroeg.
Toen ik aan de slag ging met mijn oude patronen en overtuigingen, kwamen er veel emoties los. Eén daarvan was de eenzaamheid die ik als kind voelde. Ik voelde me niet begrepen door mijn ouders en voelde me anders dan de kinderen op school. Alsof ik nergens echt helemaal bij hoorde.
Als kind had ik daar geen woorden voor.
Ik wist alleen dat het voelde alsof ik er alleen voor stond. Alsof niemand mij echt zag of begreep.
En op een bepaald moment heb ik dat gevoel diep weggestopt. Uit bescherming voor mijzelf. Want het was te pijnlijk om te voelen. Dus ging ik door.
Nu weet ik dat achter mijn eenzaamheid eigenlijk een diep verlangen zat naar échte verbinding.
Eenzaamheid is namelijk een heel menselijke ervaring. Maar in onze maatschappij wordt dit vaak onbewust gekoppeld aan falen. Alsof eenzaam betekent dat niemand jou leuk vindt, dat je geen vrienden hebt of dat er iets mis met je is. Terwijl dat het helemaal niet hoeft te betekenen.
Je kunt mensen om je heen hebben en je alsnog diep alleen voelen.
Want zichtbare contacten zijn niet hetzelfde als je écht verbonden voelen.
Onder eenzaamheid zit vaak iets heel kwetsbaars: het verlangen om gezien te worden zoals je werkelijk bent.
Als ik mij nu eenzaam voel, weet ik dat daar een verlangen onder zit. Een verlangen naar verbinding. Naar contact met mijzelf en naar contact met anderen. Maar dan wel verbinding waarin je volledig jezelf mag zijn. Met al je gevoelens, emoties en kwetsbaarheden.
Langzaam heb ik mogen leren om eerst de verbinding met mijzelf terug te vinden. Om er voor mijzelf te zijn, om te voelen wat ik nodig heb en om mijzelf niet langer kwijt te raken in aanpassen of sterk blijven.
En vanuit daar ook de verbinding met anderen aan te gaan.
Nu weet ik: ik heb altijd mijzelf.
En dat maakt minder eenzaam.
